|
Ἐν τούτῳ τῷ τοπῳ πρᾶγμά ἐστί μοι οὐ τοῦ ἐμοῦ προσώπου, ἀλλὰ τῶν ἐμῶν ζητησεων τῶν περὶ τῆς τε τῶν γλωττῶν ἱστορίας καὶ τῶν Ἑλληνικῶν τε καὶ Ῥωμαϊκῶν γραμμάτων. δεῦρο οὖν εἰς τὸ μέσον ἐνηνοχα τὰ ἐν τούταις ταῖς ζητήσεσι συγγεγραμμένα ὑπομνηματα καὶ τοὺς καθήκοντας λόγους σὺν μεταφράσεσιν. τουτων δὲ τῶν ἔργων τὰ μὲν (μάλιστα τῆς γραμματικῆς τέχνης) ἐσωτερικά ἐστιν, τὰ δὲ ἐξωτερικά.
Καθηγοῦμαι οὖν τὴν Ἑλληνικὴν τε καὶ Ῥωμαϊκὴν γλώττας ἐν τῷ τμήματι τῷ τῆς ἀρχαίας τε καὶ νέας φιλολογίας τοῦ τῆς Ἀρουσίας Μουσείου.
Πραγμετεῖαν περὶ τῆς φωνῆς τῆς τοῦ μελοποιοῦ Ἀλκμᾶνος συγγράψας τοῖς ἔτεσιν ‚ββ‘ καὶ γ‘ ἐν τῇ Ποντικῇ καταστάσει τῇ τοῦ Δανικοῦ τῶν πρώτων ζητήσεων ἱδρυματος τοὺς Σκύθας τοὺς κατὰ τὸν Ἡρόδοτον διηγησάμην. ἐν τοῖς δὲ ἔτεσι ‚βδ‘ ἕως ‚βς‘ τὰς Ῥωμαϊκὰς ἐπιστολὰς ἐζήτουν κατὰ τὴν ῥητορικήν τε καὶ γραμματικὴν μέθοδον τέλει τοῦ Καρλσβεργικοῦ ἱδρύματος ἐν τῇ καταστάσει τῆς ῥητορικῆς τοῦ τῆς Ἀρουσίας Μουσείου.
|
|
Τέλος δὲ ὅμως δεῖ δοῦναι λόγον περὶ ἐμαυτοῦ· τὸ ὄνομά μοι οὖν προσφωνεῖται Δανιστὶ ['djɒ:dj 'heŋə]. γεγονὼς δὲ τριάκοντα ἔτη καὶ ἕξ, συνοικῶ τῷ ἐμῷ ἀνδρὶ Ἰακώβῳ ἐν Οὐαιλβῦ, προαστείῳ τινι πρὸς βορρᾶν τῆς Ἀρουσίας. πρὸς δὲ τῷ ἐμῷ περὶ τῶν γλωττῶν πάθει καὶ τῇ θεολογίᾳ τε καὶ τῇ φιλοσοφίᾳ καὶ τοῖς πολιτικοῖς τὸν νοῦν προσέχω, εἰ ὡς ἀληθῶς ὑφ’ ἓν ζυγὸν οἱ τρεῖς ἵπποι ἄγεσθαι δύνανται. μετέχω οὖν ἄλλαις τε συστάσεσι καὶ τῇ ἐπιχωρίᾳ κοινωνίᾳ τῇ τῶν τοῦ ἑαυτῶν φύλου ἐρώντων, ᾗ ἐφέστηκα ἐκ τοῦ ἔτους ‚βς‘, καὶ πολλῶν ἐτῶν τῇ ἑταιρείᾳ τῶν δημοσίων ἀγαθῶν..
|
